|
La Carte - Tafelwoordenboek voor de Franse keuken Al sinds 1997 heeft La Carte op papier zijn waarde bewezen. Nu is La Carte er ook voor de smartphone. |
|
||
| La Carte | La Carte voor smartphone | Liesbeth Koenen in 2004 over La Carte: | ||
336 pagina's, 9 x 14,5cm Prijs € 12,50; isbn 978.90.5759.191.4
![]() Jacques en Laurent Pourcel van toprestaurant Le Jardin des Sens in Montpellier over La Carte: “Bijna alle termen en woorden die je op een Franse menukaart kunt tegenkomen staan erin. Heel handig!” |
© 2011 Rik Smits, Leon Wubbe (iPhone), Koert Zeilstra (Android)
![]() ![]() ![]() ![]() |
“Op een zomeravond in 1995 zag ik het idee voor La Carte geboren worden. Op een van die eindeloze trips door Frankrijk, zonder vast plan langs glooiende zonnebloemvelden, bosweggetjes en bergpassen. Zo’n dag waarop we ’s ochtends bij de plaatselijke charcuterie en boulangerie weer meer lekkers hadden ingeslagen dan in één picknick met goed fatsoen viel weg te werken, waarna je ’s avonds toch weer uit eten gaat. Gewoon omdat bijna alles in Frankrijk beter smaakt dan wat je thuis kunt krijgen. Zelfs het simpelste restaurantje zet vaak goddelijk eten op tafel. Experimenteren, iets nieuws proeven: geen beter land dan Frankrijk om dat te doen.
Maar weten wat je gaat eten, is dan wel plezierig. Zouden rigadelles lekker zijn? Of gros-gris? Wat zou à la fermière inhouden? En al konden we best met ‘de kaart’ overweg, elke avond was er wel iets dat we niet konden thuisbrengen, of dat we alweer vergeten waren. Ook op die bewuste avond. “Daar zou een prettig hanteerbaar boekje voor moeten zijn, waarin je dat allemaal snel even op kunt zoeken”, zei Rik toen ineens. Meteen vlogen de ideeën over hoe zo’n boekje eruit moest zien over tafel. Daarna volgde een speurtocht, die niets opleverde. Zo’n ‘tafelwoordenboek’, want daarover hadden we het, bestond niet. Dus maakte Rik het zelf. Weken trok hij kriskras van menukaart naar menukaart door Frankrijk. Verzamelen, noteren, vragen. Ik kreeg telefoontjes uit Normandië en Cannes, uit Angoulême en Beaune. Vanaf de vakantie daarna was het geregeld: voortaan trek ik La Carte uit mijn handtas zodra de menukaart verschijnt. Zo goed als altijd beantwoordt het mijn vragen. Er is maar een nadeel: meestal zit ik met de auteur aan tafel, en die wil dat elke volgende druk weer beter en completer is. Dus kijkt ie meestal voor de zekerheid nog even de hele kaart na... Maar zelfs dat is altijd al gebeurd voor de ober terug is.” |
||









